Anton van Houten (artistiek leider en trombonist 9×13): ‘Een jaar geleden kwam ik in aanraking met boeken en artikelen over agenda hedonisme: onze doorgeslagen focus op planningen, efficiëntie en to-do lijsten, alles voor de ultiem georganiseerde en beheersbare agenda. Het is duidelijk wat de negatieve gevolgen zijn: minder ruimte voor spontaniteit, creativiteit en vrijheid.
En dat raakte bij mij een gevoelige snaar. Ik was al tijden alleen maar bezig met dingen die op dit moment moesten. Alles leek belangrijk en urgent.

Ik miste de vrijheid van het niet(s)-doen en mijmeren, maar ook het stilstaan bij dingen die ik belangrijk vind, los van de beslommeringen van de dag, met ruimte voor trage vragen. En belangrijker, de ruimte om je vanuit daar te kunnen verbinden met de ander. Het werd mij snel duidelijk dat het thema niet alleen bij mij, maar ook veel breder en door verschillende generaties leeft.

Het leek mij het perfecte onderwerp voor een nieuwe voorstelling van 9×13, waar we met muziek en theater op een scherpe, humoristische en gevatte manier thema’s van nu bespreekbaar willen maken. En waar we waken voor grote uitspraken, oplossingen of een te sterke moraal. Het publiek mag zelf het verhaal maken.

Ik dook in verschillende bronnen en vond inspiratie in onder meer New Babylon van Constant Nieuwenhuijs, een van de oprichters van de kunststroming CoBrA in 1948. Hij schetst een utopische wereld waarin de mens een nomadisch bestaan leeft en zich tussen verschillende ontdekkingsruimtes begeeft.

Met ruimte voor creativiteit, spontane en onverwachte ontmoetingen en het onbekende en onvoorziene. Het heeft een directe link met Homo Ludens, de spelende mens, van Johan Huijzinga, een andere inspiratiebron voor dit thema. Ik vond dit een prachtig beeld, een 9×13-voorstelling waardig.

Door te spelen leert men te leven.
9×13 speelt op dit album een spannende en speelse mix van composities, die laveert tussen vertrouwde geluiden en nieuw geschreven muziek. 9×13 brengt met Nieuw Babylon een tegengeluid dat piept, kraakt en schuurt. Op dit album kan je deze muziek los van het theatrale beleven en maak je nog meer je eigen verhaal. Ik hoop dat ons spel, door je even op te tillen uit het hier en nu, je laat nadenken over grote of kleine dingen uit je leven. En dan met name ook over het leven met de mensen om je heen.

Met de muziek als ontdekkingsruimte, waar je vooraf nooit precies weet wat je gaat ervaren of waar je gaat belanden. Zet je telefoon op stil, doe je ogen dicht en laat je meevoeren. Veel luisterplezier en mooie ontdekkingen toegewenst!’

In Parade speelt 9×13 met de grens tussen verwachting en werkelijkheid, tussen voor en achter de schermen én de scheidslijn die ooit is aangebracht, tussen ‘hoge’ en ‘lage’ kunst. Bestaat die scheidslijn voor 9×13 eigenlijk wel? Geïnspireerd door het iconische Parade van Erik Satie, Pablo Picasso, Jean Cocteau en Léonide Massine uit 1917, is de Parade van 9×13 een liefdevolle ode aan kunst, muziek en verbeelding. Maar ook aan de rijke Nederlandse muziekverenigingstraditie. Waar muziek maken niet draait om perfectie, maar om samenkomen, om plezier en om de spelende mens. Parade breekt deze traditie open, nodigt het publiek uit om opnieuw te kijken en misschien zelfs, om af en toe mee te spelen.