Neo-fanfare 9×13 heeft al vaak afscheid moeten nemen. Maar dat was van bugels en euphoniums, of een paukenist. Nu is het echter een trompettist, en daar zijn er niet zoveel van. Van de vijfenveertig vaste leden van de fanfare zijn er nu nog maar acht over. Eigenlijk is de fanfare ten dode opgeschreven. Maar in het afscheid nemen zijn ze dus wel heel goed geworden. Ervaring genoeg, ze gaan vaker naar een begrafenis dan op concours. Het is intussen meer een vast ritueel van de groep geworden. Het Afscheid. Met een hoofdletter. In een stoet, een fanfare waardig.

Morendo neemt je mee in zo’n afscheidsstoet. In muziektermen betekend morendo ‘stervend, verdwijnend’. Maar is de trompettist wel klaar om te gaan? Hij heeft zelfs zijn trompet nog vast tijdens zijn funeral march, alsof het de laatste draad met het leven is.